*

Członkostwo w PTG

Instytucje geodezyjne







Ustalenie granic niezgodnie z ustawowymi kryteriami rozgraniczenia może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej

Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 6 kwietnia 2017r. sygn. III SA/Gd 93/17 Tekst wyroku: Baza orzeczeń NSA

„W wyroku z dnia 1 września 2011 r. (sygn. akt I OSK 1505/10, LEX nr 1068423) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "przepis art. 31 ust. 2 i 3 u.p.g.k. zawiera zarówno normy materialnoprawne, jak i normy prawa formalnego. Nie ulega wątpliwości, że sprawa o rozgraniczenie nieruchomości jest sprawą cywilną, która w pierwszym i obligatoryjnym stadium toczy się przed organem administracji publicznej (M. Durzyńska: "Charakter prawny ugody granicznej" Samorząd Terytorialny 2004, z. 4, s. 38; "Rozgraniczenie i podział nieruchomości" LexisNexis 2009 s. 13). Ustawodawca wprowadza bezwzględny obowiązek kolejności stosowania kryteriów rozgraniczenia - zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak przed sądem powszechnym. W postępowaniu administracyjnym pierwsze kryterium rozgraniczenia ma charakter materialno-techniczny, związany z możliwością odtworzenia na podstawie istniejących jednoznacznych danych geodezyjnych położenia punktów i przebiegu linii granicznych (D. Falcenloben "Rozgraniczenie po rozgraniczeniu" Samorząd Terytorialny 2010, z. 4, s. 62)", dlatego upoważniony geodeta dokonujący ustalania przebiegu granic zobowiązany został do wzięcia pod uwagę w pierwszej kolejności istniejących znaków, śladów granicznych, map i innych dokumentów oraz punktów osnowy geodezyjnej (art. 31 ust. 2 u.p.g.k.), a następnie dopiero (w przypadku, gdy takowych brak, są niewystarczające lub sprzeczne ze sobą), dokonania rozgraniczenia nieruchomości na podstawie zgodnego oświadczenia stron (art. 31 ust. 3 u.p.g.k.). Przyjąć zatem należy, że art. 31 ust. 3 u.p.g.k. stanowi ustawową gradację dowodów i nie zezwala geodecie na oparcie się na oświadczeniach stron nawet jeśli są zgodne, w sytuacji gdy istnieją dowody źródłowe (por. cyt. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 maja 2010 r.). Oznacza to, że w pierwszej kolejności geodeta powinien ustalić, czy faktycznie istnieją jakiekolwiek "dowody źródłowe", a jeżeli tak, to dokonać następnie ich oceny dla możliwości dokonania na ich podstawie rozgraniczenia.

(…)

W orzecznictwie wskazuje się bowiem na to, że szczególnie istotne wady pracy geodezyjnej, np. rozgraniczenie działek dokonane z pominięciem istniejących dokumentów, wyłącznie na podstawie oświadczenia stron, może stanowić podstawę dla stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2063/16)."

Artykuły w « Orzeczenia_Rozgraniczenia »

Komentarze *