*

Członkostwo w PTG

Instytucje geodezyjne







NSA merytorycznie: do 1 lipca 2015r. brak było podstawy prawnej do pobierania opłat za klauzulowanie dokumentów geodezyjnych

Wyrok NSA w Warszawie z dnia 18 października 2018r. sygn. I OSK 669/17 Tekst wyroku: Baza orzeczeń NSA

Tekst wyroku w pliku pdf (udostępniony do czasu publikacji na stronach NSA) Tekst dokumentu...

"Odnośnie zaś wykładni art. 12b ust. 5 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r., to Naczelny Sąd Administracyjny w składzie tu orzekającym przychyla się do poglądu, zgodnie z którym z przepisu tego wynikało wyraźnie, że na przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbioru danych lub innych materiałów składały się dwie równocześnie, dokonywane z urzędu, czynności właściwego organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej - jedna to przyjęcie do zasobu, a druga to opatrzenie dokumentów, przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego prace zostały wykonane, odpowiednimi klauzulami urzędowymi. Dodatkowo dla uzasadnienia tego stanowiska podnoszono również, że przepisu ustawy, tj. art. 12b ust. 5 nie można wykładać poprzez pryzmat przepisów wykonawczych, tj. rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 8 lipca 2014 r. w sprawie sposobu i trybu uwierzytelniania przez organy Służby Geodezyjnej i kartograficznej dokumentów. Taki zabieg interpretacyjny jest niedopuszczalny, przepisów ustawy nie można bowiem wykładać przez pryzmat przepisów wykonawczych do niej. Wskazywano również, że zgodnie art. 7 i art. 2 Konstytucji RP nałożenie na stronę obowiązku może nastąpić tylko na podstawie przepisu powszechnie obowiązującego. Taki pogląd prawny był prezentowany między innymi w wyrokach NSA z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 372/16, z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 1693/15, z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt I OSK 2713/15. Z powyższego stanowiska prawnego wynika, że opatrzenie dokumentów przeznaczonych dla podmiotu na rzecz którego prace zostały wykonane, odpowiednimi klauzulami urzędowymi następowało z urzędu, a w konsekwencji brak było wówczas podstawy prawnej do pobierania opłat za opatrzenie dokumentów klauzulami urzędowymi.

(...) Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną i uchylił zaskarżony wyrok, uchylając zaś zaskarżony wyrok rozpoznał skargę uznając, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, albowiem istota sporu sprowadzała się do naruszenia przepisów materialnoprawnych. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Równocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zastosował art. 145 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie. Sąd administracyjny wyda takie orzeczenie, jeżeli uchylając decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jednocześnie stwierdzi istnienie przesłanki umorzenia postępowania administracyjnego. Orzeczenie sądu zastąpi zatem rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Podkreślenia wymaga, że możliwość orzeczenia na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a. odnosi się jedynie do tych wypadków, w których sąd uzna, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, a występujące w sprawie przesłanki umorzenia postępowania powodują, że brak prawnych możliwości do wydania aktu (decyzji lub postanowienia) rozstrzygającego sprawę co do istoty."

Artykuły w « Informacje ogólne »

Komentarze *